| تبليغات | X |
سلام
روزگار آرامتان ، آرام تر از لحظه های سکوت . بر خلاف همیشه ، این بار می دانم چه می خواهم بنویسم ؛ می دانم که تمام شانس من به اندازه ی یک (( آن )) ست . (( آن )) ی که شاید لحظه ای در موقع خواندن این واژه ها بیاید و اتفاق بیوفتد .
می دانم شاید - بخوان حتما - دل مشغول هستید از خواندن پریشانی ها و دل بسته گی های من .
هر کدام از ما زنده گی داشته ایم ، با ماجراهایی دراماتیک ، تراژیک و یا کمدی . هر کدام مان لحظه هایی خاص خودمان داشته ایم و تجربه هایی بکر و فراموش نشدنی . هر کدام شناختی بر اساس تجربه هایمان از پیرامون مان داریم ، تمام این لحظه ها و تجربه ها و شناخت ها ، برای بهتر زنده گی کردن و آرامش بیشتر ست .
من هم مانند شما و همه به دنبال آرامش م . آرامشی که یک دهه برای به دست آوردنش جنگیدم و زخم برداشتم و دارم به دستش می آرم . من هم به بهایی ناچیز نمی خوام از دست بدم آرامش م رو.
من آدم جاه طلبی هستم ، برای زنده گی که سال هاست دارم می سازم بهترین ها رو می خوام . ولی نه به هر قیمتی ؛
خوب می دونم و می فهمم که اجباری به پذیرفتن هیچ چیزی نیست ، با تمام احساس و عقل و شعورم به تصمیم و رفتار پس از الان شما ، احترام می ذارم .
تمام آرامش نسیم دریاها را آرزومندم برایتان
در پناه خداوندگار مهربان شما و من
خدا نگه دارتون
